elektroniczna regulacja ekwitermiczna ATMOS ACD01Żywotność stalowych kotłów ATMOS versus żeliwo
Przeciętna żywotność stalowych ekologicznych kotłów gazujących przy przepisanym połączeniu z zaworem termostatycznym lub Laddomatem 21 wynosi normalnie 10 lat. W praktyce żywotność kotła może być dłuższa lub krótsza. Na wszystko mają wpływ różne czynniki, na które chcemy zwrócić uwagę. Dlatego kotły ATMOS są produkowane z wysokiej jakości blachy stalowej o grubości 6 mm.
Zasada działania:
Podczas gazowania opału na dyszy gazującej lub ruszcie gazującym dochodzi do tworzenia rozżarzonego węgla drzewnego, na którym dochodzi przy ograniczonym dostępie powietrza do wydzielania gazów, które mieszają się z powietrzem wtórnym w dyszy gazującej lub na ruszcie gazującym i w formie płomienia dopalają się w dolnej komorze spalania. Nad rozżarzoną warstwą, gdzie dochodzi do powstawania gazu jest strefa, w której paliwo wysusza się wstępnie. Podczas tego procesu dochodzi do wydzielania pary wodnej i niektórych gazów. Jeżeli te nie spalone gazy i para skraplają się, powstają substancje, które uszkadzają korpus kotła, są to dziegcie i kwasy. Substancje te, działając długotrwale, trawią różne miejsca (powierzchnie) i w wyniku tego osłabiają materiał. Należy jasno zaznaczyć, że jest to cena za jak najwyższą sprawność i najlepsze spalanie kotłów na paliwa stałe.
Gdybyśmy wyprodukowali kocioł gazujący z żeliwa, jak czasem niektórzy myślą, z którego są normalnie produkowane klasyczne kotły a kocioł nie byłby zabezpieczony w odpowiedni sposób przed korozją niskotemperaturową, doszłoby do uszkodzenia korpusu w taki sam sposób a może nawet szybciej. Dlatego chcemy odpowiedzialnie powiedzieć, że podawana nieco dłuższa żywotność klasycznych żeliwnych kotłów jest względna i może być osiągnięta tylko kosztem sprawności kotła, tzn. zużycia opału. Klasyczne zasady spalania, niestety, nie umożliwiają uzyskania wyższej sprawności, dobrej regulacji mocy i ekologicznego ogrzewania. Dlatego już w dzisiejszej Europie zachodniej nie ma dla nich miejsca.
Każdy chyba wpadnie na pomysł wykonania kotła ze specjalnego nierdzewnego materiału. Cena takiego kotła jednak byłaby wysoka, zaś produkt trudny do sprzedania. Dlatego dla każdego klienta korzystniejszy z ekonomicznego punktu widzenia jest stalowy kocioł gazujący z blachy 6 mm o wysokiej wydajności, należycie podłączony, inaczej niż kocioł ze specjalnego materiału za dwukrotną cenę lub klasyczny kocioł, który grzeje „Panu Bogu do okien“. Podstawą jest zatem osiągnięcie stanu, kiedy w przestrzeni do dokładania nie powstaje żaden dziegieć ani kwasy, które uszkadzają korpus kotła. Dlatego trzeba ogólnie definiować warunki eksploatacji kotłów gazujących:
- Spalać zawsze suchy opał o wilgotności 12 - 20 % - czynnik często lekceważony.
- Wykonać wysokiej jakości podłączenie kotła z zaworem termoregulacyjnym lub Laddomatem 21 – kocioł nie może w żadnym trybie pracy mieć temperatury na powrocie poniżej 65 °C a temperatura wody na wyjściu z kotła musi być w zakresie 80 - 90 °C, w przeciwnym wypadku dochodzi do tworzenia dziegcia i kwasów.
- Odpowiedni dobór mocy kotła – straty cieplne obiektu, rzeczywiste zapotrzebowanie ciepła musi odpowiadać mocy kotła – kocioł nie może być zbyt silny
- Wykorzystywanie mocy kotła – kocioł nie jest przeznaczony do trwałej pracy z minimalną mocą, co powoduje niską temperaturę spalin (np. poniżej 110 °C – ogrzewanie w lecie tylko do bojlera), przy którym dochodzi do kondensacji dziegcia i kwasy, które uszkadzają korpus kotła i komin. Najlepszym rozwiązaniem w takim przypadku jest połączenie kotła ze zbiornikami akumulacyjnymi lub codzienne rozpalanie.
